| Full text |
6) reglementeert den handel in schapenvleesch…
10) dat men geen Normandisch, Bretoensch of Engelsch
vleesch zal mogen verkoopen zonder een bijzonder tee-
Ken.
24) Item dat de vleeschhouwers het vleeschhuis het
heele jaar door altijd zullen moeten open houden en
met vleesch gestoffeerd, tot elf uur toe, voor den noen,
en na den noen van een uur tot zes (vijf uur in den
Winter) …
Er waren ook 12 vleeschhouwersknapen voorzien als slach-
ters, een voor het varkensvleesch, zeven voor hamelenvleesch
en kalfsvleesch, en vier voor rund- en ossenvleesch. Zij heb-
ben alle ziekte of ongeschiktheid die zij zouden ontdekken,
bij de keurmeesters aan te melden. Daartoe zijn zij ook be-
Eedigd (1).
Wij besluiten : van het vleeschhouwersambacht. — even-
als van dit der vischkoopers, — mag men zeggen dat het
meer communaal is dan corporatief. De instelling wortelt in
de stadskeuren en in de hertogelijke banaliteitsschikkingen.
7. De Huidevetters. — Van af 1384 vernemen we dat zich
gegroepeerd hebben huidevetters, leertouwers, bontwerkers,
«voederers >», schoenmakers en oude schoenmakers. Reeds
voor 1402 hebben ze een eigendom verkregen in Coppenhole
(Wolstraat) « omme een godshuys af te makene». Op 2 April
1402 komen de bontwerkers tot een eigen ambachtsgroep.
en klaarblijkelijk zijn reeds te voren de schoenmakers en
oudeschoenmakers uit de primitieve groep getreden. Dit al-
les dus, nog eer de huidevetters een officieel statuut heb-
ben (2).
Dit statuut bekomen ze van schout en schepenen op 8 Fe-
(1) Eerste ambachtsboek f° 50 en 52.
(2) Zie onze Antwerpiensia, vierde reeks, 1930: De Bontwerkers-
plaats.
24
? |
