| Full text |
42
Wie is »’r« fraag ’k. »Anzjeliéke« ..… Wie is Anzjeliéke?... »Kraai,
wie Anzjeliéke is?... é-je dan nog niet van ’r ge ’'oord?? Anzje-
liêke fan de Rui!? Addesjim, kerel. Op de tAfel ’eb ’k ’r dn
mit d'r bloote ga-ät! Op mijn schóuwers ’eb ’k ’r rondgedragee
Zie je, op 'n goeie dag legt-ie ’r toch bij neer, zoo’n ijzere Ee iens
Afijn, mot-ie zelf wete, voor ’n goed woord neem ’k me ook zoo’n
stuk vleesch... die zijn nòg fijner dan biefstukkies, Hah!
In David werkte ’t lekkere plaag-gevoel fijntjes door. ’t Vertellen
van Bram deed 'm watertanden. En in den rook van zn »fijne si-
gaarg ontstond ’n lichtkring, met ’n veel-kleurigen spektrum-band
omkronkeld, en in die lichtplek zag ie d'r weer staan: de meid,
Mareeke, die zich ontkleedde, en d'r warme lijfs-geur bejoeg ’m
met ’n kloppende wellust-golf... zie ! die heerlijke vloei-vormen, die
breede heupen, en die lok kende oogen en die borsten, die zwaar-
neerhangende borsten... als biefstuk, hah! En met zware oog-
leden en gedweeën kop liet-ie zich zink-rusten, als op de bolle
muziek van ’n wals, als op ‘n donzen bed, als in bloedwarm
bad-water.. ’'n Bedwelmende hitte steeg ’m in ’t hoofd, koortsrood
waren z'n in-gezogen wangen.
Bram stoote Levie aan: »Kijk ’m ’s staren«.…
Over den zand-vloer schuifelend, met stijve beenen, kwamen
Nd me mm etnnpleidsovenidwarnmimenkn sheer mets nl zwanen
koffer 't kafé binnen. Ze bestelden koffie en ’n souper. Er kwamen
er meer: Mannen met hooge hoeden en verlakte laarzen, en andere
met reispetjes. 'n Troepje Engelschen, de heeren met korte fiets-
broeken en vast-spierige beenen, de dames met blauw-tullen
sluiers over ’t fel-blonde haar en om de frissche Sladdesezichtens
Bram had wel al zes maal: »Garcon, cochon!« geroepen, maar
hij kon blijven roepen, er kwam niemand.
— Zeker ’n trê-ên angekomme, overdacht ie.
Levie keek op z’n horloge:
— Dat zal de trein van Amsterdam zijn, daar is ’t net tijd voor.
— Ìs je horlogeglas weer heel?
— Och, begin je weer met dat praatje? D'r is immers niets van
waar? ’t Glas was gebarsten, voordat ik met t'r de stad uitging.
— Maak dat ’n ander wijs, vrindje. Jouw »teer-geliefde« heeft
sterke armen, dat kan ze fan mijn op ’n briefje krijge. M'n kom-
plument foor d'r krach’... èn foor d'r liefde.
— Nu als ’t jou pleizier kan doen aan kletspraatjes te gelooven,
ga je gang maar. |
k Wou dat ìk 'n meid had, die me zoo pakte. Op m'n woord
van waarachtig .….
— Niet grof worde blootekontsgezicht.….
a
? |
